10. rocznica "Alicji po drugiej stronie lustra" Jamesa Bobina

 Dziś mija 10 lat od polskiej premiery filmu Alicja po drugiej stronie lustra (2016) Jamesa Bobina. Jest to kontynuacja filmu live-action z 2010 r., który wyreżyserował Tim Burton - Alicja w Krainie Czarów (2010). Pomimo mieszanych opinii na temat tych filmów, zajmują szczególne miejsce w moim sercu - premiera pierwszej części i jej zapowiedzi zapoczątkowały główną fazę zainteresowania alicjowymi tematami w moim życiu. Tego samego dnia (27 maja 2016) poszłam do kina na wyczekiwany przeze mnie film. Śledziłam jego tworzenie od pierwszych informacji o pracach nad kontynuacją; do dziś pamiętam dzień ogłoszenia pierwszych plakatów (14 sierpnia 2015).

W minionym roku udało mi się znaleźć w końcu książkę, na którą czekałam od lat. To A Matter of Time (Kwestia/Problem czasu) - gra paragrafowa oparta na akcji sequelu. Autorką jest Carla Jablonski - wydaje się, że ma polskie pochodzenie, tak jak Mia Wasikowska, która wcieliła się w rolę Alice Kingsleigh w obu filmach. W książce gracz może wcielić się w jedną z czterech postaci: Alicję, Kapelusznika (Tarrant Hightopp), Czerwoną Królową i jej siostrę - Białą Królową. Na różnych stronach wymagane jest podjęcie decyzji odsyłających do innych stron. Wraz z rozwojem historii widzimy, jak wpływają na nią nasze wybory. 

Rozegrałam na razie po jednym podejściu z każdą z postaci i doszłam do podobnych zakończeń - niestety nie tych "najlepszych". Chcę jednak spróbować innych opcji. 

Książka ukazała się tylko w języku angielskim.

To dopiero druga gra paragrafowa w moim życiu, a także druga inspirowana dziełami Carrolla. Pierwszą był Koszmar Alicji w Krainie Czarów Jonathana Greena (ta książka-gra wyszła po polsku i kupiłam ją krótko po premierze). W porównaniu do tej pierwszej, A Matter of Time jest niemal równie ciekawe, choć zdecydowanie mniej mroczne i ma prostszą mechanikę gry. W Koszmarze... częścią rozgrywki są pewne statystyki związane z naszą postacią (Alicją - tu akurat nie ma nikogo innego do wyboru), można zbierać pewne przedmioty czy częściej jest więcej ścieżek wyboru. A Matter of Time brzmi więc jak coś dla początkujących w grach książkowych, choć z pewnością spodobałoby się każdemu, kto lubi dylogię live-action Disneya.

174. urodziny Alice Liddell

 

zdjęcie Alice Pleasance Liddell (później Hargreaves) wykonane około 1880 r.

źródło: National Portrait Gallery

Wielkanoc 2026

     Serdeczne życzenia z okazji Wielkanocy dla wszystkich czytelników bloga i dla tych, którzy jakoś przypadkiem na niego trafili :)

źródło grafiki

150 lat "Wyprawy na żmirłacza"

     Dziś przypada 150. rocznica publikacji The Hunting of the Snark (najlepiej u nas znanego jako Wyprawa na żmirłacza), purnonsensowego poematu Lewisa Carrolla. Wydane w 1876 r. dzieło z pewnością nie jest tak znane jak dylogia o Alicji, a szczególnie w Polsce, mimo, że i u nas się ukazało. Przyznam jednak sama, że nigdy nie trafiłam jeszcze na osobę, która sama z siebie natrafiłaby na polski przekład i zaznajomiła się z nim w dzieciństwie lub później. Oczywiście, czytelnicy są - po prostu ja jeszcze nie miałam okazji spotkać żadnego "od tak" - w przeciwieństwie do wielu osób, które znają Alicję.

    Jednym z moich wydań Żmirłacza jest to w tłumaczeniu Roberta Stillera (Wydawnictwo Morskie, Gdańsk, 1982). Nie miałam jeszcze okazji czytać wersji Stanisława Barańczaka (1998) , czy najnowszej wersji Wojciecha Manna i Grzegorza Wasowskiego (z 2012 r.). 

    Wersja Wydawnictwa Morskiego jest utrzymana w niebiesko-granatowej kolorystyce, co kojarzy się bardzo z morzem (wszak domena wydawnictwa i marynistyczny temat poematu pasują), ale mnie przypomina też starą technikę fotografii zwaną cyjanotypią. O ile mi wiadomo, Lewis Carroll nigdy nie wykonał żadnego cyjanotypu, ale musiał znać to pojęcie.

    Myślę, że choć jest to w Polsce tak mało znane dzieło znanego pisarza, osoby, które doceniły absurdalność Alicji... też przypadnie do gustu. Spotkałam się z opiniami, że jest to poemat trochę komiczny i trochę tragiczny. Z jednej strony dotyczy ekscentrycznej załogi statku próbującej upolować fantastycznego stwora, z drugiej strony ich perypetie na wyspie Żmirłacza przypominają teorie o (być może) braku sensu egzystencji i bezradności wobec nieprzewidywalnego Losu.

    Polecam tekst Danuty Radomskiej z bloga Lawendowy Kapelusz o przekładach Żmirłacza: kliknij mnie (wpis w jęz. angielskim).

16. rocznica "Alicji w Krainie Czarów" Burtona

 

    Po raz kolejny świętuję dzień, który zmienił moje życie - dzień premiery Alicji w Krainie Czarów (2010) Tima Burtona. Mimo, że nie wszyscy są fanami tego filmu, a nie każdy jego fan dobrze zna oryginalną Alicję Carrolla, jest to dla mnie naprawdę znacząca data. Od fascynacji tym filmem zaczęła się moja główna życiowa faza zainteresowania książką i jej wieloma adaptacjami. Oczywiście na szczęście film obejrzałam później (w 2013 r.), a książki przeczytałam wcześniej (według moich szacunków chyba w 2010 r., najpóźniej w 2011 r.). 
    Myślę, że z tej okazji po raz pierwszy zagram w grę na podstawie filmu na konsolę Nintendo DS. Jest w mojej kolekcji już od jakiegoś czasu, ale jeszcze w nią nie grałam. Znam już bardziej popularną wersję na PC. Ta na NDS różni się znacznie projektem graficznym i mechaniką gry, co wynika z odmiennego medium i sterowania.

    Tutaj zwiastun gry:

A tutaj spot z postaciami Kapelusznika i Kota z Cheshire:

194 lata temu urodził się Lewis Carroll

 

Charles Lutwidge Dodgson, znany jako Lewis Carroll, urodził się 27 stycznia 1832 r. w Daresbury w hrabstwie Cheshire - regionie Kota z Cheshire.

128. rocznica śmierci C. L. Dodgsona

 

(źródło GIFa - blog lewis-carroll.tumbr.com)

Be sure the safest rule is that we should not dare to live in any scene in which we dare not die

 - Lewis Carroll, Sylvie and Bruno (1889)

Bądź pewien, że najbezpieczniejszą zasadą jest taka, że nie powinniśmy próbować żyć w żadnej scenie, w której nie odważylibyśmy się umrzeć

- Lewis Carroll, Sylwia i Bruno (1889) (tłum. własne)